ΡΕ ΓΑΜΩΜΠΑΤΣΟΙ,ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ,ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΑΣ ΓΑΜΩ,ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΡΕ ΦΑΣΙΣΤΟΣΚΥΛΑ,ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ?
ΤΡΕΛΟΓΙΑΓΙΑ...
Πριν από 7 λεπτά
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ΡΕ ΓΑΜΩΜΠΑΤΣΟΙ,ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ,ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΑΣ ΓΑΜΩ,ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΡΕ ΦΑΣΙΣΤΟΣΚΥΛΑ,ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ?
ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ.ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΛΑΚΑ
ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ..
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ ΔΗΛΩΣΕ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΤΟΥ ΣΚΑΙ ΕΧΤΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΖΗΜΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ.
ΠΑΡ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΕΝΩ Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΑΕΥΟΤΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΥΣ,ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΤΟΥΣ,ΕΣΤΗΣΑΝ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ,ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΜΜΕ ΘΑ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ
ΟΡΙΣΤΕ ΤΙ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΤΑ ΓΙΔΙΑ ΤΗΣ ΓΑΔΑ
ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ,ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ Η ΟΠΟΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ
ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΩ
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ ΔΗΛΩΣΕ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΤΟΥ ΣΚΑΙ ΕΧΤΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΖΗΜΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ.
ΠΑΡ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΕΝΩ Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΑΕΥΟΤΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΥΣ,ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΤΟΥΣ,ΕΣΤΗΣΑΝ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ,ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΜΜΕ ΘΑ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ
ΟΡΙΣΤΕ ΤΙ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΤΑ ΓΙΔΙΑ ΤΗΣ ΓΑΔΑ
ΕΔΩ ΑΠΟ ΟΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΑ ΚΑΝΑΝΕ ΓΥΑΛΙΑ ΚΑΡΦΙΑ,ΜΠΕΡΔΕΨΑΝΕ ΕΝΑΝ ΠΥΡΟΣΕΒΕΣΤΗΡΑ ΜΕ ΤΟ ΦΥΤΟ,ΑΛΛΑ ΣΕΒΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ,ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΧΑΛΑΣΑΝΕ..
ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ ΣΕ ΑΒΟΛΗ ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ,ΜΕ ΤΗΝ ΥΓΡΑΣΙΑ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΤΗΝ ΑΚΑΤΑΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΓΕΙΟΥ..ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ
ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ
ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΩ
ΔΕΞΙΑ ΓΩΝΙΑ,ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΣΤΙΒΑΓΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ..ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ
ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ..
ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΣΤΙΒΑΓΜΕΝΕΣ ΟΠΩΣ,ΟΠΩΣ..ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΜΗΠΩΣ ΠΗΓΑΝ ΝΑ
ΒΑΛΟΥΝ ΣΕ ΤΑΞΗ ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ?
ΑΔΙΑΝΟΗΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ,ΕΣΠΑΣΕ ΤΟ ΡΟΛΟΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΤΖΑΜΙ,ΚΑΤΑ ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΑΘΙΚΤΑ
ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΝΟΥΛΑΠΙΟΥ ΤΟ ΣΕΒΑΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑΤΙ ΕΚΡΙΝΑΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ.
ΚΑΤΑΦΟΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΛΟΙΠΟΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΟΙΧΟΥ..
ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΝΑΝΔΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΟΣ ΑΚΟΜΑ ΝΤΟΥΛΑΠΙΟΥ...ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗ,ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΝΤΟΥΛΑΠΙ
ΕΔΩ?ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ,ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ,..ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΤΖΑΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΣΠΑΣΑΝ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΒΟΛΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ,ΒΑΖΟΥΝ ΚΑΙ 2 ΑΝΕΜΙΣΤΗΡΕΣ ΚΑΤΩ,ΚΑΙ ΕΝΑ ΦΥΛΛΑΔΙΟ(?) ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΕ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
ΚΑΛΑ ΡΕ ΜΠΑΧΑΛΟΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΝΑΤΕ ΑΝΩ ΚΑΤΩ ΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΜΕ ΤΟ ΦΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΙΣΕΤΕ ΟΤΙ ΕΓΙΝΑΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ,ΑΛΛΑ..ΤΑ ΦΩΤΟΤΥΠΙΚΑ ΤΑ ΣΕΒΑΤΗΚΑΝ ..ΕΜ ΒΕΒΑΙΑ..
ΤΑ ΤΖΑΜΙΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΛΕΓΑ ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ,ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΦΥΛΛΑΔΙΑ,ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ ΤΩΡΑ..
Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ,ΣΕ ΑΝΟΙΓΜΕΝΟ ΠΛΑΝΟ..ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ "ΞΕΝΑ"
ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΠΟΡΤΑΣ(?) ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ..
ΕΔΩ ΔΕΙΤΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ,ΕΣΠΑΣΕ ΤΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ..ΑΛΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΒΑΡΙΟΝΤΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΞΥΛΩΣΟΥΝ ΟΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΗΣΑΝ ΕΤΣΙ..
"ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΗ" ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
|
Σάββατο, 05 Δεκεμβρίου 2009
|
Ετικέτες
ΑΘΛΗΤΙΚΑ,
ΑΝΑΡΧΙΑ,
ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΠΙΚΟΛΛΗΣΗ
|
2
κουμπουριες
Σύμφωνα με αποκλειστικές μας πληροφορίες σε 12 ανέρχεται ο αριθμός των ναυλωμένων πλοίων με τα οποία θα καταφθάσουν στη χώρα μας, μέσω του λιμανιού της Πάτρας, αντιεξουσιαστές από τη Δυτική Ευρώπη προκειμένου να συμμετάσχουν στις διαδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν εν όψει των εκδηλώσεων μνήμης για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.
Οι αντιεξουσιαστές που αναμένεται να φτάσουν στη χώρα μας δια της θαλάσσιας οδού προέρχονται από τη Γαλλία, το Μονακό, την Ολλανδία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο τη Βρετανία, την Ιρλανδία, τη Δανία, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Γερμανία, την Πολωνία, την Ελβετία, την Αυστρία, την Ιταλία, την Ισπανία το Λιχτενστάιν, τη Λεττονία, την Εσθονία και τη Λιθουανία. Πρόκειται για τους αποκαλούμενους σκληρούς του χώρου με συμμετοχή σε πολλά επεισόδια στις χώρες που ζουν.
Από τα βόρεια σύνορα της χώρας δε, αναμένεται να καταφθάσει επιπλέον μεγάλος αριθμός αντιεξουσιαστών με πούλμαν από τη Σερβία, την Αλβανία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, το Μαυροβούνιο, την Κροατία, τη Σλοβενία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Π.Γ.Δ.Μ. και το Κοσσυφοπέδιο.
Εντούτοις, η Ελληνική Αστυνομία εμφανίζεται ιδιαίτερα προβληματισμένη για την έλευση ακραίων στοιχείων που θα καταφθάσουν από το Αζερμπαϊτζάν, τη Ρωσία, τη Λευκορωσία, την Αρμενία, τη Γεωργία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία και αυτό εξαιτίας της σχέσης των συγκεκριμένων ατόμων με τη ρώσικη μαφία.
Όλα αυτά τα άτομα αποτελούν κατά κάποιον τρόπο τη διεθνή των αναρχικών που πηγαίνουν από χώρα σε χώρα για να δημιουργήσουν επεισόδια.
Εν τω μεταξύ, ύστερα από εξακριβωμένες πληροφορίες της ΕΥΠ, που έλαβε από τις αντίστοιχες μυστικές υπηρεσίες όλων των προαναφερόμενων χωρών εντοπίστηκαν στα σύνορα και κατασχέθηκαν 7 τόνοι γκαζάκια, που στερούνταν το σήμα ασφαλείας της Ευρ. Ένωσης, τα οποία επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν από τους διαδηλωτές για ρίψη (αντί για μολότοφ) εναντίον αμούστακων ανδρών και γυναικών που υπηρετούν για το μεροκάματο στα Σώματα Προστασίας του Πολίτη.
Μάλιστα, προκειμένου να αποτραπεί η ευρύτατη ρίψη γκαζακιών, οι τελωνειακές αρχές της χώρας προχώρησαν χθες στη δέσμευση όλων των φορτίων που πήγαν να μπουν στα σύνορα με αποτέλεσμα να παρατηρούνται τραγικές ελλείψεις στα σούπερ μάρκετ. Εντούτοις, οι αρχές διαβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα θα λυθεί μετά τις 8 Δεκεμβρίου και οπωσδήποτε πριν τις γιορτές οπότε και θα αποδεσμευτούν τα επικίνδυνα φορτία.
Στο άλλο μεγάλο μέτωπο, που αναμένεται να πυροδοτήσει η τοποθέτηση του χριστουγεννιάτικου δέντρου στην πλατεία Συντάγματος, το τοπίο (αν και 3 εβδομάδες πριν τις γιορτές) δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί. Σε έγγραφο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητήριου Αθηνών (ΕΒΕΑ) με τον χαρακτηρισμό του «επείγοντος» προς τον δήμαρχο Αθηναίων Ν. Κακλαμλάνη προτείνεται να μη στηθεί για φέτος το ψηλότερο των ψηλότερων των χριστουγεννιάτικων δέντρων υπό το φόβο των επεισοδίων που «θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την έκρυθμη λειτουργία της αγοράς».
«Το δέντρο θα λειτουργήσει σαν κυψέλη για τις αφηνιασμένες μέλισσες που θα πετούν στους δρόμους της Αθήνας, γεγονός που θα μπορούσε να λειτουργήσει ανασταλτικά για τη χρυσή κερδοφορία των καταστημάτων της Ερμού, ενός από τους ακριβότερους δρόμους του πλανήτη» αναφέρεται χαρακτηριστικά. Απευθυνόμενο και προς τη νέα κυβέρνηση το ΕΒΕΑ προειδοποιεί: «Αν ξανακαεί το δέντρο στην πλατεία Συντάγματος καήκαμε όλοι, μαζί κι εσείς».
«Οσφραίνομαι τις ανάγκες των καταστηματαρχών που τροφοδοτούν ως βδέλλες τη ζωή της Αθήνας μας, λόγος για τον οποίο εισηγήθηκα από νωρίς τη μεταφορά και εγκατάσταση του δέντρου όλων των Αθηναίων είτε στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων, είτε στο Αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου και Ζωοδόχου Πηγής. Δυστυχώς, δεν εισακούσθηκα» δήλωσε ο δήμαρχος της Αθήνας Ν. Κακλαμάνης.
Τελικά, θα ανάψουν ή όχι φέτος τα εορταστικά λαμπιόνια του δέντρου στην πλατεία Συντάγματος; «Η πλατεία Συντάγματος συνδέεται με τη Βουλή και το χριστουγεννιάτικο δέντρο με τη Δημοκρατία. Δεν πρόκειται να υποκύψουμε στα σχέδια των σκοτεινών κύκλων που θέλουν να εκθέσουν διεθνώς και την πρωτεύουσα και τη χώρα» προειδοποίησε ο κ. Κακλαμλάνης.
«Το δέντρο θα τοποθετηθεί και αυτή τη στιγμή που μιλάμε εξετάζουμε δύο υλοποιήσιμες προτάσεις. Η πρώτη αφορά την κατασκευή ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου κατασκευασμένου εξ ολοκλήρου από μπετόν και η δεύτερη, αν και ακριβότερη, ενός δέντρου κατασκευασμένου από πυρίμαχα υλικά. Στρεφόμαστε προς την υιοθέτηση της δεύτερης, δεδομένου ότι συμπεριλαμβάνει το πυρίμαχο συνολικά, από τις γιρλάντες μέχρι τα στολίδια και τα φωτάκια».
απο
http://katalipsiesiea.blogspot.com/2009/12/12.html
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ No1
Σύμφωνα με απολύτως διασταυρωμένες πληροφορίες, αυτή την ώρα γίνονται οι συννενοήσεις της τελευταίας στιγμής με την ΕΛ.ΑΣ. για να μπορέσουν να στηθούν με "ασφάλεια" και "διακριτικότητα" κάμερες σε κάποια συγκεκριμένα σημεία μέσα στην Αθήνα.
Στο στήσιμο θα είναι παρόντες αξιωματικοί της ασφάλειας και θα έχουν από μεριάς υπευθύνων το ελεύθερο να βρίσκονται όποτε θέλουν στο κάθε συνεργείο για να βλέπουν και να ακούν ό,τι μεταδίδεται από πρώτο χέρι.
Ο μεγαλοδημοσιογράφος Μάκης Τριανταφυλλόπουλος μάλιστα εξέφρασε την προθυμία να προσφέρει από σήμερα δύο βάρδιες μετάδοσης, χωρίς να τις περνάει στη σελίδα του, μόνο για να βλέπουν οι άνθρωποι της ΕΛ.ΑΣ.
Μέχρι αυτή τη στιγμή επιβεβαιωμένα είναι τα εξής:
- γραφείο σε πολυκατοικία απέναντι από το Πολυτεχνείο (Πατησίων)
- γραφείο σε πολυκατοικία στη γωνία του Πολυτεχνείου (Πατησίων και Στουρνάρη)
- ταράτσα πολυκατοικίας απέναντι από το Α.Τ. στα Εξάρχεια (Καλλιδρομίου)
- ταράτσα πολυκατοικίας που βλέπει στα Προπύλαια (από τη μεριά της Νομικής)
Καταγγέλουμε τη συνεργασία της αστυνομίας και των τηλεοπτικών σταθμών καθώς και των εργολάβων, που σκοπό έχει να στοχοποιήσει κάθε εξεγερμένο και να μετατρέψει σε προϊόν την οργή των ελεύθερων ανθρώπων. Οι κάμερες στα ΜΑΤ και τους ασφαλίτες πρέπει να στρέφονται, όχι στους διαδηλωτές και στους αγωνιστές!
Θα επανέλθουμε μόλις διασταυρώσουμε περισσότερες πληροφορίες.
ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ No2
Μετά από επίμονο αίτημα των αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ., όλα τα συνεργεία, που στήνονται από σήμερα, θα διαθέτουν υπερκατευθυντικά μικρόφωνα, τα οποία μπορούν να καταγράψουν και να μεταδώσουν ήχους από μακριά. Τα μικρόφωνα αυτά είναι πάρα πολύ ευαίσθητα και μπορούν να απομονώσουν τους ήχους ανάλογα με το που στοχεύει ο χειριστής τους.
Για παράδειγμα, με ένα τέτοιο μικρόφωνο μπορεί κάποιος από πολλά μέτρα μακριά να ακούσει πεντακάθαρα χαμηλόφωνες συνομιλίες μέσα στο Πολυτεχνείο, αρκεί να έχει κάποια στοιχειώδη οπτική επαφή με τους συνομιλητές και να μην παρεμβάλλεται κάποιο τζάμι ή κουρτίνα.
Επίσης, αυτή την ώρα οι διάφοροι σαλτιμπάγκοι της τηλεθέασης διαπραγματεύονται με την αστυνομία το αν θα υπάρχει χρονοκαθυστέρηση στη μετάδοση και αν ναι, πόσος θα είναι αυτός ο χρόνος. Το ζητούμενο με λίγα λόγια είναι, να μπορούν να κόβονται επιτόπου σκηνές αστυνομικής βίας παρόλο που η σύνδεση θα είναι ζωντανή. Αν υπάρχει χρονοκαθυστέρηση, κανένας δε θα δει ποτέ τις επίμαχες εικόνες, όπως καταλαβαίνετε.
Καταγγέλουμε τις συνεχείς μεθοδεύσεις της αστυνομίας, των διευθυντών των τηλεοπτικών σταθμών και των εργολαβικών γραφείων που περιφέρονται στην πόλη με συνοδηγούς ασφαλίτες αναζητώντας τα "σωστά" και "ασφαλή" σημεία για το στήσιμο.
Μετά την πρώτη μας καταγγελία (η προηγούμενη ενημέρωση εδώ:https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1201122) ξεκίνησε ένας αηδιαστικός αγώνας δρόμου από μεριάς τους, με απειλητικά τηλεφωνήματα σε συναδέρφους που βρίσκονται σε βάρδια και με "φιλικές συζητήσεις" μέσα στους χώρους εργασίας. Γελιούνται αν νομίζουν ότι όλοι σε αυτό τον κόσμο είναι σαν τα μούτρα τους, τυχοδιώκτες και οπορτουνιστές.
Φαίνεται ότι κάποιοι, με το ελάχιστο lifestyle μυαλουδάκι που διαθέτουν, νομίζουν πως είμαστε με το μέρος των εκμεταλλευτών και εκπλήσσονται, ενοχλούνται που μιλάμε. Θα συνεχίσουμε όμως, το νου σας!
ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ
απο indymedia.athens
Μετά από επίμονο αίτημα των αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ., όλα τα συνεργεία, που στήνονται από σήμερα, θα διαθέτουν υπερκατευθυντικά μικρόφωνα, τα οποία μπορούν να καταγράψουν και να μεταδώσουν ήχους από μακριά. Τα μικρόφωνα αυτά είναι πάρα πολύ ευαίσθητα και μπορούν να απομονώσουν τους ήχους ανάλογα με το που στοχεύει ο χειριστής τους.
Για παράδειγμα, με ένα τέτοιο μικρόφωνο μπορεί κάποιος από πολλά μέτρα μακριά να ακούσει πεντακάθαρα χαμηλόφωνες συνομιλίες μέσα στο Πολυτεχνείο, αρκεί να έχει κάποια στοιχειώδη οπτική επαφή με τους συνομιλητές και να μην παρεμβάλλεται κάποιο τζάμι ή κουρτίνα.
Επίσης, αυτή την ώρα οι διάφοροι σαλτιμπάγκοι της τηλεθέασης διαπραγματεύονται με την αστυνομία το αν θα υπάρχει χρονοκαθυστέρηση στη μετάδοση και αν ναι, πόσος θα είναι αυτός ο χρόνος. Το ζητούμενο με λίγα λόγια είναι, να μπορούν να κόβονται επιτόπου σκηνές αστυνομικής βίας παρόλο που η σύνδεση θα είναι ζωντανή. Αν υπάρχει χρονοκαθυστέρηση, κανένας δε θα δει ποτέ τις επίμαχες εικόνες, όπως καταλαβαίνετε.
Καταγγέλουμε τις συνεχείς μεθοδεύσεις της αστυνομίας, των διευθυντών των τηλεοπτικών σταθμών και των εργολαβικών γραφείων που περιφέρονται στην πόλη με συνοδηγούς ασφαλίτες αναζητώντας τα "σωστά" και "ασφαλή" σημεία για το στήσιμο.
Μετά την πρώτη μας καταγγελία (η προηγούμενη ενημέρωση εδώ:https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1201122) ξεκίνησε ένας αηδιαστικός αγώνας δρόμου από μεριάς τους, με απειλητικά τηλεφωνήματα σε συναδέρφους που βρίσκονται σε βάρδια και με "φιλικές συζητήσεις" μέσα στους χώρους εργασίας. Γελιούνται αν νομίζουν ότι όλοι σε αυτό τον κόσμο είναι σαν τα μούτρα τους, τυχοδιώκτες και οπορτουνιστές.
Φαίνεται ότι κάποιοι, με το ελάχιστο lifestyle μυαλουδάκι που διαθέτουν, νομίζουν πως είμαστε με το μέρος των εκμεταλλευτών και εκπλήσσονται, ενοχλούνται που μιλάμε. Θα συνεχίσουμε όμως, το νου σας!
ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ
απο indymedia.athens
ευχαριστω το blog
http://oramiden.blogspot.com/ για την ενημερωση!
ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ;
Πηγή: το κείμενο κυκλοφορεί ανώνυμα σε διάφορες σελίδες του διαδικτύου. Ελεύθερη μετάφραση.
Το να αναπνέει κανείς μέσα στα δακρυγόνα, ή ακόμα να το νιώθει στα μάτια του, δεν έχει καθόλου πλάκα. Αυτός προφανώς, είναι ο σκοπός τους. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που μπορούμε να κάνουμε προκειμένου να κάμψουμε την αποτελεσματικότητα των δακρυγόνων, και να μαστε σε θέση να συνεχίσουμε να μαχόμαστε.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε σχετικά με τα δακρυγόνα είναι ότι αποτελούν πρωταρχικά ένα όπλο ΦΟΒΟΥ. Ναι το δακρυγόνο είναι ενοχλητικό. Αλλά ο παράγοντας του φόβου που προκαλείται από τις ρίψεις δακρυγόνων είναι ένα πολύ πιο αποτελεσματικό μέσο διάλυσης ενός πλήθους απ’ ότι το ίδιο το δακρυγόνο. Κανόνας πρώτος λοιπόν είναι να ηρεμήσουμε.
Το δακρυγόνο συχνά εκτοξεύεται σε μορφή χειροβομβίδων. Αυτές μπαίνουν στην κάνη ειδικών όπλων και πυροδοτούνται με “άσφαιρα”. Έτσι, όταν ρίξουν δακρυγόνο, θα ακούσετε τον ήχο των όπλων. Μην ανησυχείτε: δεν σας πυροβολούν.
Αφού ακούσετε τον κρότο, κοιτάξτε ψηλά. το βομβίδιο θα κάνει μια παραβολική πορεία προς τον προορισμό του αφήνοντας ένα ίχνος λευκού καπνού. Αν δεν κατευθύνεται κατά πάνω σας, δεν υπάρχει λόγος να μετακινηθείται. Μείνετε ακίνητοι προς το παρόν. Προειδοποιείστε τους ανθρώπους γύρω σας ότι πέφτει δακρυγόνο, και προσπαθείστε να δείτε πού θα προσγειωθεί. Αν πέφτει κοντά σας, προετοιμαστείτε να κρατήσετε την αναπνοή σας εισπνέοντας μια γερή αναπνοή.
Το βομβίδιο θα κάνει μια μικρή έκκρηξη. Συνήθως αυτό θα γίνει όσο είναι ακόμα στον αέρα, αν και όχι πάντα. Ξανά, κάτι τέτοιο έχει μια ψυχολογική επίπτωση αν δεν είναι κανείς εξοικειωμένος. Μετά την έκρηξη, θα παραμείνει ένα μικρό εξάρτημα που βγάζει καπνό. Είναι μεταλλικό και συνήθως στο μέγεθος μιας μπάλας του τέννις. Θα στροβιλίζεται στο έδαφος βγάζοντας δακρυγόνο αέριο.
Ο άνεμος είναι φίλος σου. Κινήσου προς την μεριά απ’ όπου φυσάει. Ο άνεμος θα παρασύρει το μεγαλύτερο μέρος του αερίου μακριά σου. Μην πανικοβάλεσαι. ΜΗΝ ΤΡΕΧΕΙΣ. Ο πανικός είναι ακριβώς το αποτέλεσμα που προσπαθεί να δημιουργήσει η αστυνομία.
Αν έχεις γάντια και κάτι για να καλύψεις το πρόσωπό σου (θα πούμε γι αυτό σε λίγο), μπορείς να σηκώσεις το βομβίδιο και να το πετάξεις πίσω προς την μεριά της αστυνομίας. Αυτό είναι η πιο ενσυνείδητη κίνηση που μπορείς να κάνεις για να προστατέψεις τους φίλους σου στο δρόμο. Το βομβίδιο θα είναι καυτό, οπότε τα γάντια είναι μάλλον απαραίτητα.
ΠΡΟΣΟΧΗ: το να σηκώσεις το βομβίδιο θα σημαίνει ότι τα ρούχα σου θα ποτίσουν με δακρυγόνο. Κάτι τέτοιο είναι απολύτως δυσάρεστο και απαιτεί σκληρό πλύσιμο και απορριπαντικό το συντομότερο δυνατόν. Κυρίως: απόφυγε κάθε επαφή μεταξύ των εμποτισμένων ρούχων και του προσώπου σου, καθώς τα χημικά συστατικά παραμένουν ενεργά ακόμα και μέρες αργότερα.
ΠΡΟΣΟΧΗ: μη σηκώνεις βομβίδιο που δεν έχει σκάσει. Μπορείς να τραυματιστείς αν εκκραγεί στα χέρια σου. Μερικά είναι επίσης, τσούφια. Δεν είναι φρόνιμο πάντως να υποθέσεις ότι ένα βομβίδιο που δεν έχει εκκραγεί είναι τσούφιο.
Υποθέτοντας ότι δεν έχεις μάσκα αερίων (η οποία είναι απαραίτητη για πιο μακροχρόνιες κινήσεις μέσα σ’ ένα περιβάλλον ασφυκτικό από δακρυγόνα), ένα φουλάρι ή άλλα ρούχα εμποτισμένα σε ξύδι ή χυμό λεμονιού θα σου επιτρέψουν να αναπνεύσεις για ένα μικρό διάστημα σχετικά καθαρά, όσο χρειάζεται για να απομακρυνθείς από το πεδίο όπου πέφτουν τα δακρυγόνα. Καλύψου! το ξύδι από μηλίτη μυρίζει λιγότερο και προτιμάται. Το να αναπνέεις σε ξύδι δεν είναι ευχάριστο, αλλά σε σχέση με το δακρυγόνο είναι σαν να αναπνέεις σε καθαρό αέρα. Δυστυχώς, η προστατευτική δράση του ξυδιού κρατάει λίγο (μερικά λεπτά), κι έπειτα το φουλάρι σου θα νωτίσει. Μπορείς να έχεις μαζί σου μερικά ακόμη. Το να ξαναδέσεις ένα νωτισμένο φουλάρι στο πρόσωπό σου δεν είναι καθόλου καλή ιδέα. Σιγουρέψου ότι το φουλάρι σου καλύπτει πλήρως την περιοχή της μύτης και του στόματός σου. Πρέπει να φοράς γυαλιά. Γυαλιά αεροστεγή. Το να έχεις έναν οξύ πόνο στο άνω αναπνευστικό σου παλέυεται. Το να σε καιν τα μάτια σου και να τρέχουν ποτάμια δακρύων την ίδια στιγμή, όχι.
Δυο σημαντικές σημειώσεις εδώ: Καταρχήν ΜΗΝ ΦΟΡΑΤΕ ΦΑΚΟΥΣ επαφής σε κάθε εκδήλωση όπου υπάρχει πιθανότητα να γίνει ρίψη δακρυγόνων. Οι φακοί θα παγιδεύσουν το δακρυγόνο πάνω στα μάτια σας, κάτι που εκτός του ότι είναι εξαιρετικά οδυνηρό, θα καταστρέψει την κόρη των ματιών σας. Δεύτερον, σε αρκετά μέρη (στμ. και στην Ελλάδα πρόσφατα με τον “κουκουλονόμο”) έχει εφαρμοστεί πρόσφατα μια νομοθεσία ενάντια στην χρήση μασκών. Σε ορισμένες νότιες πολιτείες κάτι τέτοιο έγινε με το πρόσχημα της Κου Κλουξ Κλαν. Στις μέρες μας κύριος στόχος της νομοθεσίας αυτής είναι οι αντιστεκόμενοι που δεν θέλουν να αναγνωρίζουν τα χαρακτηριστικά τους και να καταχωρούνται στους φακέλους των μυστικών υπηρεσιών. Οπότε, έχετε υπόψην ότι ακόμα και το να φοράς μια μάσκα ή ένα φουλάρι μπορεί να είναι παράνομα. Ναι, το να προστατεύεσαι από την αστυνομική βία, ακόμα και παθητικά, μπορεί να σε οδηγήσει στην φυλακή.
Μια περιγραφή μου του τί αισθάνεται κανείς όταν έρχεται σε επαφή με δακρυγόνο είναι η εξής: νιώθεις σαν το εσωτερικό του κεφαλιού σου να καίγεται από οξύ. Υπάρχει ένας πόνος που σε καίει και πιθανότατα ένα συναίσθημα βλενών, δακρύων και σαλιού να τρέχουν (στμ. δεν είναι παρά οι φυσικές διεργασίες του οργανισμού προκειμένου να ανταπεξέλθει). Φτύσε, φύσα την μύτη σου, κάνε γαργάρες και φτύνε. Αν είναι απαραίτητο, ξέπλυνε τα μάτια σου με τρεχόμενο νερό από μέσα προς τα έξω, βάζοντας το κεφάλι κάτω από τη βρύση και στο πλάι.
ΠΡΟΣΟΧΗ: κάντε μερικές δοκιμές πριν το κάνετε αυτό στην πραγματικότητα. Ελάτε σε επαφή με κοντινές σας ομάδες ακτιβιστών και ενημερωθείτει. Έχετε υπόψην ότι το ξέπλυμα των ματιών για περίπτωση ψεκάσματος με σπρέυ πιπεριού είναι μια εντελώς διαφορετική διαδικασία.
Το πως θα αντιδράσει ο κάθε άνθρωπος στο δακρυγόνο, είναι και θέμα οργανισμού. Έχω δει ανθρώπους να ορμάνε απροστάτευτοι στους μπάτσους και να ψεκάζονται για ώρες, μόνο με τη θέληση της δύναμής τους. Ωστόσο μην περιμένετε ότι είναι τόσο εύκολο. Μπορεί να εκπλαγείται όμως.
Τέλος, το διαλυμένο δακρυγόνο πλανάται στον αέρα για ώρες. Τα μάτια, η μύτη, ο λαιμός μπορεί να παραμείνουν ερεθισμένα για αρκετές ώρες μετά την επαφή, ειδικά αν έγινε εκτεταμένη χρήση.
Υπάρχουν δυο βασικοί τύποι δακρυγόνων, τα CS και τα CN. Τα CN είναι 3 με 10 φορές πιο τοξικά από τα CS. Σε υψηλές δόσεις και μέσα σε κλειστούς χώρους μπορούν να αποβούν θανάσιμα. Τα CS από την άλλη, εκτός από τα γνωστά αποτελέσματα, μπορούν να καταλήξουν σε βαριά εγκαύματα και καρδιακές επιπλοκές. Οι επιπτώσεις τους πάντως δεν έχουν ερευνηθεί διεξοδικά.
Η ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Παρακάτω,είναι η δημόσια κατάθεση της αυτόπτου μάρτυρος για την δολοφονία του Αλέξανδρου,η οποία τράβηξε και το γνωστό βιντεάκι..διαβάστε..
απο tvxs
«Είμαι μια κάτοικος των Εξαρχείων και το μπαλκόνι του σπιτιού μου βρίσκεται ακριβώς πάνω από το σημείο που δολοφονήθηκε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος.
Δεν συμμετέχω σε καμία πολιτική δραστηριότητα. Δεν είμαι μια ακτιβίστρια. Μπορώ να μιλήσω μόνο για τη δολοφονία. Δεν μπορώ να πάρω κάποια θέση σχετικά με όλα τα άλλα πράγματα που συνέβησαν επειδή όλα αυτά τα υπόλοιπα πράγματα είναι πολύ περίπλοκα και δεν έχω σαφείς σκέψεις σχετικά με αυτά.
Τα Εξάρχεια ήταν πάντοτε μια εναλλακτική γειτονιά, μια περιοχή αντι-κουλτούρας. Για πολλά χρόνια ήταν πολύ συχνό φαινόμενο ότι κάτι θα συμβεί σε μια γωνιά του δρόμου στα Εξάρχεια και ξαφνικά όλοι από τις καφετέριες και τα μπαρ και τα πεζοδρόμια θα χυθούν έξω στους δρόμους και θα τρέξουν να δουν τι συμβαίνει. Συνήθως ήταν επεισόδια μεταξύ των ανθρώπων και της αστυνομίας, μάχες ή αντιπαραθέσεις, ύβρεις, συνθήματα. Τα παλιά χρόνια αυτό συνέβαινε πολύ συχνά. Στη συνέχεια, υπήρξε μια περίοδος που αυτό δεν συνέβαινε τόσο πολύ, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να γίνεται και πάλι. Ο λόγος που βρέθηκα με μια φωτογραφική μηχανή στο μπαλκόνι εκείνη τη νύχτα ήταν επειδή πάντα ήθελα να κινηματογραφήσω μια από αυτές τις αντιπαραθέσεις που λαμβάνουν χώρα κάτω από το παράθυρό μου. Αλλά κάθε φορά που έβγαινα στο μπαλκόνι μου να δω τι συμβαίνει, είχα καθυστερήσει. Μέχρι να πάω πίσω στο εσωτερικό του σπιτιού για να πάρω τη φωτογραφική μηχανή μου ήταν πολύ αργά, είχαν ήδη όλα τελειώσει. Αυτό μου συνέβη πολλές φορές. Και η τελευταία φορά που συνέβη αυτό, είπα στον εαυτό μου, την επόμενη φορά, πρώτα θα αρπάξω την κάμερα και μετά θα βγω στο μπαλκόνι. Τελικά, δυστυχώς η «επόμενη φορά» αποδείχθηκε ότι ήταν ένα περιστατικό που ποτέ δεν περίμενα να συμβεί.
Δύο χρόνια νωρίτερα, ένας φίλος μου με επισκέφθηκε από τη Γερμανία και μου ανέφερε την εντύπωση του ότι η αστυνομία εδώ φαίνεται πολύ προκλητική και πολύ επικίνδυνη. Ακόμα κι αν αυτός ήταν τουρίστας, ο τρόπος που συμπεριφέρονταν οι αστυνομικοί τον έκανε να αισθάνεται λιγότερο ασφαλής, τον έκανε να αισθάνεται ότι απειλείται, ότι βρίσκεται σε κίνδυνο. Και όταν αυτός ο φίλος άκουσε αυτό που συνέβη στις 6 Δεκεμβρίου, έγραψε κάπου ότι για αυτόν δεν ήταν καθόλου έκπληξη....
Για εμένα όμως ήταν... Όλες τις προηγούμενες φορές, ποτέ δεν ένιωσα φόβο παρατηρώντας αυτές τις συγκρούσεις μεταξύ των ανθρώπων και της αστυνομίας. Ήταν μέρος της καθημερινής ζωής μου στο Εξάρχεια. Ήταν κάτι το σύνηθες. Επειδή πολλοί κάτοικοι και θαμώνες των Εξαρχείων έχουν μια ρητή άρνηση των αρχών, και την εκφράζουν σταθερά και πιστεύουν σε αυτή, κάθε φορά που συνέβαινε κάτι δεν χρειαζόταν να πάρω κάποια συγκεκριμένη θέση, διότι όλα αυτά ήταν ακριβώς ένα μέρος της ζωής μου σε αυτήν την περιοχή. Φυσικά, στα δέκα χρόνια που έχω ζήσει σε αυτό το διαμέρισμα, έχω παρατηρήσει κάθε χρόνο τη σταδιακή αύξηση της παρουσίας της αστυνομίας, την εντατικοποίηση της καταστολής. Οι αστυνομικοί άρχισαν να εμφανίζονται σε κάθε γωνιά της γειτονιάς, σε ομάδες, και επίσης ήταν πάνοπλοι. Η αίσθηση του να παρατηρείς πάνοπλους αστυνομικούς σε πλήρη εξάρτηση να μεταφέρουν πιστόλια, όπλα,γκλόμπς, ασπίδες, δακρυγόνα αέρια, και πολυβόλα- γινόταν όλο και πιο έντονη. Σε αυτή την περίοδο άρχισε να εμφανίζεται στους τοίχους το σύνθημα: «σε κάθε γωνία υπάρχει αστυνομία, η χούντα δεν τελείωσε το '73».
Στις 6 Δεκεμβρίου ήμουν εδώ, στο διαμέρισμα με το Γερμανό φίλο μου. Αυτός μαγείρευε στην κουζίνα και εγώ ήμουν στο σαλόνι. Ξαφνικά άκουσα ένα δυνατό «Μπάνγκ»!... Δεν είχα ακούσει κανένα θόρυβο πριν από αυτό. Δεν συνέβαινε τίποτα στους δρόμους, δεν φώναζε κανένας, δεν γινόταν τίποτα. Προειδοποίηση δεν υπήρχε, μόνο ένα «Μπάνγκ»!... Μου φάνηκε ότι ήρθε από κάτω από την οδό, στην αριστερή πλευρά. Παρά την έκπληξη, αυτή τη φορά θυμήθηκα να αρπάξω την κάμερα μου πρώτα. Δεν ήμουν σε πανικό, δεν αισθανόμουν κάτι ασυνήθιστο, πήρα απλά ήρεμα τη φωτογραφική μηχανή και πήγα προς το μπαλκόνι. Εγώ, δεν πίστεψα ότι κάτι εκπληκτικά ασυνήθιστο είχε συμβεί. Κοίταξα έξω, αλλά δεν ενεργοποίησα την κάμερα στην αρχή, διότι τίποτα δεν συνέβαινε. Είδα μερικούς νεαρούς κάτω προς τα αριστερά από το μπαλκόνι μου, καθόντουσαν εκεί όπως κάνουν πάντα. Οι νεαροί αναρχικοί πάντα συχνάζουν σε εκείνη την γωνία αν και αυτό το βράδυ υπήρχαν λιγότεροι από το κανονικό. Και από τη δεξιά πλευρά, στον πάνω δρόμο, είδα ένα περιπολικό να παρκάρει στη γωνία. Μια στιγμή μετά από τότε που κοίταξα το αυτοκίνητο της αστυνομίας, είδα δύο μπάτσους να γυρνάνε πίσω, προς τα κάτω, με τα πόδια, και αυτό ήταν πολύ περίεργο για μένα.
Αναρωτήθηκα,....μα, τι πρόκειται να κάνουν; Έφθασαν στο σημείο όπου το περιπολικό ήταν στην αρχή πριν στρίψουν για να το παρκάρουν, και άρχισαν να προκαλούν τα παιδιά, φωνάζοντας «ελάτε ρε μουνιά, ελάτε ρε μουνιά»! Όταν άκουσα αυτό το φώναξα στον φίλο μου τον Γερμανό, «έλα να δεις! Η αστυνομία ήρθε για να ξεκινήσει καβγά!». Θα είχε μια ευκαιρία να δει αυτό το συχνό φαινόμενο, τους Έλληνες μπάτσους να προκαλούν μια μάχη προσβάλλοντας ανθρώπους. Είναι πολύ συνηθισμένο ότι η αστυνομία βρίζει τους ανθρώπους, αλλά αυτό ήταν πάρα πολύ. Ήταν προκλητικοί γιατί παρκάρισαν το αυτοκίνητο της αστυνομίας και ήρθαν με τα πόδια πίσω φωνάζοντας βρισιές. Αυτός είναι ο τρόπος που οι άνθρωποι ξεκινούν καβγά. Έμοιαζε λες και είναι ένας προσωπικός καβγάς, όχι όπως οι συνήθεις προκλήσεις και βρισιές της αστυνομίας.
Αμέσως μετά και οι δύο έβγαλαν τα όπλα τους, και οι δύο μπάτσοι τράβηξαν τα όπλα τους!... Αυτό ποτέ δεν αναφέρθηκε από τα μέσα ενημέρωσης. Και μου ήρθε η μία έκπληξη μετά την άλλη. Πρώτα ήρθαν πίσω με τα πόδια, μετά άρχισαν ένα τσακωμό προσβάλλοντας τα παιδιά, μετά έβγαλαν τα όπλα τους, και στη συνέχεια στόχευσαν, σε μια στιγμή που δεν υπήρχε καμία πρόκληση και δεν υπήρχε τίποτα που να αποτελεί απειλή για αυτούς, δεν υπήρχε κάποια σύγκρουση και ούτε καν συνέβαινε κάποια αντιπαράθεση. Και τότε πυροβόλησαν. Άκουσα δύο πυροβολισμούς, αλλά δεν μπορώ να πω αν και οι δύο από τους αστυνομικούς πυροβόλησαν ή ο ένας από αυτούς πυροβόλησε δύο φορές. Είναι πιθανό ότι ένας από αυτούς πυροβόλησε δύο φορές. Και μετά γύρισαν την πλάτη τους και απλά έφυγαν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.
Εμένα, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν μου είχε χρειαστεί να κοιτάξω αριστερά, στην ομάδα των παιδιών, γιατί ήταν απίστευτα περίεργη η συμπεριφορά αυτών των δύο αστυνομικών. Δεν ήταν ανάγκη να δω από την άλλη πλευρά, από την πλευρά των παιδιών διότι τίποτα δεν συνέβαινε από εκεί. Και τότε άκουσα τον κόσμο στον δρόμο να φωνάζει ότι ένα παιδί είχε πυροβοληθεί. Και τότε ένιωσα πανικό. Έτρεξα στο εσωτερικό του σπιτιού, άρπαξα το τηλέφωνο, κάλεσα ένα ασθενοφόρο, και πήγα αμέσως κάτω στο δρόμο. Είδα μόνο ένα παιδί να βρίσκεται εκεί, και σοκαρίστηκα. Όλος ο κόσμος φώναζε και πολλοί λιποθυμούσαν. Το παιδί δεν ήταν νεκρό ακόμη και ένας γιατρός είχε εμφανιστεί και προσπαθούσε να του δώσει τις πρώτες βοήθειες. Στη συνέχεια, το ασθενοφόρο έφτασε και το παιδί πέθανε μέσα στο ασθενοφόρο, νομίζω.
Έμαθα από άλλους ανθρώπους που ήταν εκεί ότι η πρώτη έκρηξη που άκουσα ήταν χειροβομβίδα κρότου-λάμψης. Προφανώς κάποιος είχε ρίξει ένα πλαστικό μπουκάλι στο αυτοκίνητο της αστυνομίας και ίσως τους φώναξε κάτι καθώς περνούσαν και οι αστυνομικοί απάντησαν με τη ρίψη της χειροβομβίδας από το περιπολικό. Αυτά δεν είναι τόσο ασυνήθιστα εδώ. Είναι φυσιολογικό κάποιος να φωνάξει, όλοι στην Ελλάδα φωνάζουν ο ένας στον άλλο. Έτσι, είμαι βέβαιη ότι οι αστυνομικοί δεν είχαν απειληθεί, δεν ήταν σε άμυνα, ούτε σε κατάσταση να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Αλήθεια, αν ένας αστυνομικός νιώθει μια σοβαρή απειλή, δεν παρκάρει χαλαρός στην επόμενη γωνία και γυρνάει με τα πόδια να ζητήσει το λόγο για ξεκαθάρισμα. Συνήθως, όταν οι αστυνομικοί σε περιπολικό αισθάνονται απειλή ή αισθάνονται σαν να είναι υπό επίθεση φεύγουν, απομακρύνονται. Η αστυνομία δεν ήταν σε θέση άμυνας εκείνη τη στιγμή.
Πήγα πίσω και προσπάθησα να δω το βίντεο στον υπολογιστή μου, αλλά δεν μπορούσα γιατί μου έλειπε κάποιο πρόγραμμα. Γι'αυτό και χτύπησα την πόρτα του γείτονά μου και του είπα ότι «έχω γράψει κάτι αλλά δεν ξέρω τι είναι. Μπορούμε να δούμε στον υπολογιστή σου τι είναι; » Και είδαμε το βίντεο, και αυτό που αισθάνθηκα, δεν ένιωσα το είχα ξανανιώσει ποτέ στην ζωή μου.
Καλέσαμε όλους τους ανθρώπους από όλη τη γειτονιά να κατέβουν κάτω, όλοι, όλοι κατέβηκαν στους δρόμους, και η ενέργεια, η ατμόσφαιρα, ήταν οργή, Οργή!... Η Οργή ξεχείλιζε στους δρόμους, παντού οι άνθρωποι ξεχείλιζαν από τα σπίτια τους στους δρόμους. Όλοι....
Η αστυνομία είχε το θράσος να έρθει εδώ, πάλι σε αυτή τη γωνιά όπου το πρώτο περιπολικό με τους μπάτσους είχε σταματήσει, στο ίδιο σημείο από όπου πυροβόλησαν. Και φυσικά όλοι άρχισαν να τους φωνάζουν, οι νέοι, οι ηλικιωμένοι, κανονικοί άνθρωποι, όλοι τους φωνάζαν «να πάνε στο διάολο». Περίπου δύο ώρες μετά την δολοφονία, είναι αδύνατο να πω ακριβώς σε πόση ώρα, αλλά ήταν περίπου δύο ώρες ήρθε η μυστική αστυνομία. Ήμουν πίσω στο σπίτι μου και άκουγα το ραδιόφωνο και την τηλεόραση και έλεγαν ότι γίνονται επεισόδια στα Εξάρχεια, ότι η αστυνομία έχει δεχθεί επίθεση και πυροβόλησε σε αυτοάμυνα, αλλά αυτό δεν ήταν αλήθεια. Και οι ταραχές δεν είχαν καν ξεκινήσει ακόμη!... Και από το παράθυρό μου είδα άνδρες χωρίς στολές να εξετάζουν τους τοίχους των κτιρίων γύρω από τη δολοφονία. Η μυστική αστυνομία είχε έρθει για να αναζητήσετε τους κάλυκες από τις σφαίρες και να ερευνήσει την περιοχή.
Ήμουν με το γείτονα μου, και του είπα ότι θα κατέβω κάτω. Ήθελα να αντιδράσω με κάποιο τρόπο σε όλα αυτά που έλεγαν στις ειδήσεις. Έτσι πήγα κάτω και είπα ότι «όλα αυτά που λένε στην τηλεόραση είναι ψέματα». Ένας ψηλός γέρος με ένα γλοιώδες χαμόγελο με πλησίασε, και είπε, «ναι εε..., και ποια είσαι εσύ;» Και εκείνη την στιγμή αισθάνθηκα έναν απόλυτο τρόμο. Επειδή είμαι πολύ αφελής, ένιωσα απλά την υποχρέωση να κατέβω από το σπίτι μου και να πω την αλήθεια. Αλλά αυτός ο τύπος, με έκανε να νιώσω πραγματικό τρόμο μόλις με πλησίασε. Για αυτό και αποτραβήχτηκα και είπα.... «όχι,....εσείς ποιος είστε;» Και μου είπε το όνομά του και τη θέση του. Ήταν ο αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας της αστυνομίας, ο διευθυντής ασφάλειας Αθηνών και ήταν υπεύθυνος για την αυτοψία και την έρευνα της δολοφονίας. Πήρε το όνομα μου και το τηλέφωνο μου, και με ρώτησε αν ήμουν έτοιμη να έρθω στην Γ.Α.Δ.Α. για να καταθέσω, και είπα ναι.
Με ρώτησε τι συνέβη. Τον έφερα στο ακριβές σημείο όπου οι αστυνομικοί στέκονταν όταν άνοιξαν πυρ!.... Και ακριβώς σε εκείνο το σημείο που στάθηκα ήταν που βρήκαν τους κάλυκες από τις σφαίρες. Και με ρώτησε αν είχα ένα όχημα, αν θα μπορούσα να πάω μόνη μου στο τμήμα. Και είπα «δεν έχω» και μου είπαν ότι θα έρθω μαζί τους. Είπα τότε, ότι «ελπίζω δεν θα μας κάψουν ζωντανούς μες στο αυτοκίνητο μέχρι να φτάσουμε στην Γ.Α.Δ.Α.» και ο επικεφαλής γέλασε και είπε ότι δεν υπάρχει φόβος. Με κατεύθυνε προς μια μεγάλη ομάδα από συγκεντρωμένα Μ.Α.Τ., και βρέθηκα στη μέση μιας διμοιρίας Μ.Α.Τ. Ήταν ακριβώς εκείνη τη στιγμή που οι άνθρωποι επιτέθηκαν.
Ο επικεφαλής εξαφανίστηκε αμέσως, έτρεξε μακριά και με άφησε εκεί ενώ οι άνθρωποι έκαναν επίθεση, και είδα όλα τα όπλα που η αστυνομία είχε πάνω της και φρικάρισα!. Δεν μπορούσα να επικεντρωθώ σε τίποτα άλλο...Και ένιωσα όμως και πόσο ισχυροί είναι οι άνθρωποι...Οι άνθρωποι ήταν γεμάτοι με οργή. Δεν μπορώ να θυμηθώ αν είχαν επιτεθεί με πέτρες ή μολότοφ ή με παλούκια, μόνο ότι ήταν ακατανίκητοι...Θυμάμαι και ότι εγώ έπρεπε να βγω από εκεί ανάμεσα απ’τα Μ.Α.Τ. Έτρεξα μακριά μόνη μου και επέστρεψα στο σπίτι μου. Φυσικά περίμενα ότι θα μου τηλεφωνούσαν να με καλέσουν να καταθέσω ως μάρτυρας. Αλλά αυτό δεν το έκαναν ποτέ.
Μίλησα με μια δικηγόρο του κινήματος, την κ.Γιάννα Κούρτοβικ. Και αυτή με συνόδευσε στον ανακριτή. Έπρεπε να πάω εγώ να βρω τον δικαστή, διότι η αστυνομία ποτέ δεν μου τηλεφώνησε για να καταθέσω. Και μετά τη κατάθεση μου, μερικές ημέρες αργότερα, η αστυνομία έκλεισε πάλι όλη την περιοχή για να κάνουν την πραγματογνωμοσύνη που να αποδεικνύουν αν η σφαίρα χτύπησε κατευθείαν το παιδί ή αν εξοστρακίστηκε στο έδαφος. Αυτή ήταν η επίσημη ιστορία, ότι μόνο ο ένας μπάτσος είχε πυροβολήσει και ότι η σφαίρα αναπήδησε στο έδαφος και χτύπησε τον Αλέξη... Ο εισαγγελέας, ο φωτογράφος, και ο γραμματέας ήρθαν στο μπαλκόνι μου για να πάρουν φωτογραφίες.
Και όπως ήμουν πάνω στο μπαλκόνι, μπροστά σε όλο τον κόσμο που παρακολουθούσε την διαδικασία φώναξα τον γενικό διευθυντή και του είπα : « Ω!...γεια σας, με παρατήσατε στην μέση της σύγκρουσης και φύγατε την άλλη φορά»...και αυτός είπε : «Δεν σε παράτησα εγώ...Εσύ φοβόσουν ότι θα μας κάψουν ζωντανούς». Και εγώ τότε του απάντησα: «Μην λέτε ψέματα μπροστά σε όλους τους ανθρώπους...»
Θυμάμαι πριν από μερικά χρόνια, που έλεγα στον εαυτό μου πως ζω σε ένα στρατόπεδο, με όλη αυτή την αστυνομία τριγύρω εδώ στα Εξάρχεια. Τώρα μπορώ να πω ότι ζω σε μια εμπόλεμη ζώνη. Αυτό που συνέβη τον Δεκέμβριο, δεν πίστευα ποτέ πως θα μπορούσε να συμβεί. Παρ 'όλο το συναίσθημα της στρατιωτικής κατοχής που προκαλούσε και προκαλεί η αστυνομία. Για μένα, πάντα υπήρχε ένα όριο, μια τελική γραμμή, και όταν η αστυνομία διέσχισε τη γραμμή αυτή, συνέβη μια ποιοτική αλλαγή. Όλα άλλαξαν. Καθένας κατάλαβε ότι υπάρχει ένας συγκεκριμένος ορίζοντας στα γεγονότα και πέρα από αυτόν όλα είναι διαφορετικά. Έχουμε περάσει αυτόν τον ορίζοντα. Και τώρα μπορώ να πω ότι δεν είναι πλέον μια σύγκρουση, τώρα είναι πόλεμος.
Σε σύγκριση με πριν από τον Δεκέμβριο, τα πάντα είναι πιο δυνατά. Η δολοφονία του Αλέξη ήταν η τελευταία σταγόνα. Τώρα δεν υπάρχει ανοχή για την αστυνομία. Η δολοφονία ήταν κάτι τόσο εξωφρενικό που οι άνθρωποι αντέδρασαν και ακόμη συνεχίζουν να αντιδρούν. Παίρνουν δύναμη από την οργή που εκφράστηκε κατά τη στιγμή της δολοφονίας. Υπήρχαν πάρα πολλά άλλα προβλήματα εκτός από την αστυνομική βία, και αυτά τα προβλήματα εξακολουθούν να υπάρχουν. Αλλά οι άνθρωποι δεν ανέχονται πλέον ούτε τα υπόλοιπα προβλήματα....
Έτσι, θα είμαι μάρτυρας στη δίκη του αστυνομικού που σκότωσε τον Αλέξη. Ανησυχώ για το πώς θα αισθάνομαι προς το δικηγόρο που τον υπερασπίζεται, γιατί υπερασπίζεται ένα πολύ κακό άτομο. Μετά, άρχισα να ανησυχώ επίσης για την έκβαση της δίκης, διότι εάν αυτός ο αστυνομικός καταλήξει με μόνο δύο ή τρία χρόνια ή κάποια λίγα χρόνια στη φυλακή, δεν ξέρω πώς θα αντιδράσω. Πώς αντιδράς στην απόφαση μιας τέτοιας δίκης; Πολλά φρικτά πράγματα συμβαίνουν, και ακούμε για αυτά ή τα βλέπουμε στις ειδήσεις, αλλά είναι πολύ διαφορετικό όταν δεις κάτι με τα μάτια σου. Η δολοφονία του Αλέξη δεν είναι απλώς λόγια, είναι μια σαφής αλήθεια για εμάς, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό, δεν υπάρχει καμία απόσταση από αυτό. Η δολοφονία είναι η απόλυτη αλήθεια, είναι σαν να μου κλέψετε κάτι μπροστά στα μάτια μου και στη συνέχεια να μου πείτε ότι δεν υπήρξε ποτέ. Η δολοφονία αυτή δεν είναι κάτι που ακούσαμε από κάπου αλλού. Και φοβάμαι πάρα πολύ ότι αν δεν καταδικαστεί αυτός ο μπάτσος, ίσως η αντίδρασή μου θα με ρίξει στην φυλακή. Το σκέφτομαι αυτό όλη την ώρα, καθώς ετοιμάζομαι να καταθέσω στην δίκη για την δολοφονία του Αλέξη».
-ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΥ ΜΠΑΤΣΟΥΣ
-ΚΑΤΩ Η ΕΞΟΥΣΙΑ
-ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
«Είμαι μια κάτοικος των Εξαρχείων και το μπαλκόνι του σπιτιού μου βρίσκεται ακριβώς πάνω από το σημείο που δολοφονήθηκε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος.
Δεν συμμετέχω σε καμία πολιτική δραστηριότητα. Δεν είμαι μια ακτιβίστρια. Μπορώ να μιλήσω μόνο για τη δολοφονία. Δεν μπορώ να πάρω κάποια θέση σχετικά με όλα τα άλλα πράγματα που συνέβησαν επειδή όλα αυτά τα υπόλοιπα πράγματα είναι πολύ περίπλοκα και δεν έχω σαφείς σκέψεις σχετικά με αυτά.
Τα Εξάρχεια ήταν πάντοτε μια εναλλακτική γειτονιά, μια περιοχή αντι-κουλτούρας. Για πολλά χρόνια ήταν πολύ συχνό φαινόμενο ότι κάτι θα συμβεί σε μια γωνιά του δρόμου στα Εξάρχεια και ξαφνικά όλοι από τις καφετέριες και τα μπαρ και τα πεζοδρόμια θα χυθούν έξω στους δρόμους και θα τρέξουν να δουν τι συμβαίνει. Συνήθως ήταν επεισόδια μεταξύ των ανθρώπων και της αστυνομίας, μάχες ή αντιπαραθέσεις, ύβρεις, συνθήματα. Τα παλιά χρόνια αυτό συνέβαινε πολύ συχνά. Στη συνέχεια, υπήρξε μια περίοδος που αυτό δεν συνέβαινε τόσο πολύ, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να γίνεται και πάλι. Ο λόγος που βρέθηκα με μια φωτογραφική μηχανή στο μπαλκόνι εκείνη τη νύχτα ήταν επειδή πάντα ήθελα να κινηματογραφήσω μια από αυτές τις αντιπαραθέσεις που λαμβάνουν χώρα κάτω από το παράθυρό μου. Αλλά κάθε φορά που έβγαινα στο μπαλκόνι μου να δω τι συμβαίνει, είχα καθυστερήσει. Μέχρι να πάω πίσω στο εσωτερικό του σπιτιού για να πάρω τη φωτογραφική μηχανή μου ήταν πολύ αργά, είχαν ήδη όλα τελειώσει. Αυτό μου συνέβη πολλές φορές. Και η τελευταία φορά που συνέβη αυτό, είπα στον εαυτό μου, την επόμενη φορά, πρώτα θα αρπάξω την κάμερα και μετά θα βγω στο μπαλκόνι. Τελικά, δυστυχώς η «επόμενη φορά» αποδείχθηκε ότι ήταν ένα περιστατικό που ποτέ δεν περίμενα να συμβεί.
Δύο χρόνια νωρίτερα, ένας φίλος μου με επισκέφθηκε από τη Γερμανία και μου ανέφερε την εντύπωση του ότι η αστυνομία εδώ φαίνεται πολύ προκλητική και πολύ επικίνδυνη. Ακόμα κι αν αυτός ήταν τουρίστας, ο τρόπος που συμπεριφέρονταν οι αστυνομικοί τον έκανε να αισθάνεται λιγότερο ασφαλής, τον έκανε να αισθάνεται ότι απειλείται, ότι βρίσκεται σε κίνδυνο. Και όταν αυτός ο φίλος άκουσε αυτό που συνέβη στις 6 Δεκεμβρίου, έγραψε κάπου ότι για αυτόν δεν ήταν καθόλου έκπληξη....
Για εμένα όμως ήταν... Όλες τις προηγούμενες φορές, ποτέ δεν ένιωσα φόβο παρατηρώντας αυτές τις συγκρούσεις μεταξύ των ανθρώπων και της αστυνομίας. Ήταν μέρος της καθημερινής ζωής μου στο Εξάρχεια. Ήταν κάτι το σύνηθες. Επειδή πολλοί κάτοικοι και θαμώνες των Εξαρχείων έχουν μια ρητή άρνηση των αρχών, και την εκφράζουν σταθερά και πιστεύουν σε αυτή, κάθε φορά που συνέβαινε κάτι δεν χρειαζόταν να πάρω κάποια συγκεκριμένη θέση, διότι όλα αυτά ήταν ακριβώς ένα μέρος της ζωής μου σε αυτήν την περιοχή. Φυσικά, στα δέκα χρόνια που έχω ζήσει σε αυτό το διαμέρισμα, έχω παρατηρήσει κάθε χρόνο τη σταδιακή αύξηση της παρουσίας της αστυνομίας, την εντατικοποίηση της καταστολής. Οι αστυνομικοί άρχισαν να εμφανίζονται σε κάθε γωνιά της γειτονιάς, σε ομάδες, και επίσης ήταν πάνοπλοι. Η αίσθηση του να παρατηρείς πάνοπλους αστυνομικούς σε πλήρη εξάρτηση να μεταφέρουν πιστόλια, όπλα,γκλόμπς, ασπίδες, δακρυγόνα αέρια, και πολυβόλα- γινόταν όλο και πιο έντονη. Σε αυτή την περίοδο άρχισε να εμφανίζεται στους τοίχους το σύνθημα: «σε κάθε γωνία υπάρχει αστυνομία, η χούντα δεν τελείωσε το '73».
Στις 6 Δεκεμβρίου ήμουν εδώ, στο διαμέρισμα με το Γερμανό φίλο μου. Αυτός μαγείρευε στην κουζίνα και εγώ ήμουν στο σαλόνι. Ξαφνικά άκουσα ένα δυνατό «Μπάνγκ»!... Δεν είχα ακούσει κανένα θόρυβο πριν από αυτό. Δεν συνέβαινε τίποτα στους δρόμους, δεν φώναζε κανένας, δεν γινόταν τίποτα. Προειδοποίηση δεν υπήρχε, μόνο ένα «Μπάνγκ»!... Μου φάνηκε ότι ήρθε από κάτω από την οδό, στην αριστερή πλευρά. Παρά την έκπληξη, αυτή τη φορά θυμήθηκα να αρπάξω την κάμερα μου πρώτα. Δεν ήμουν σε πανικό, δεν αισθανόμουν κάτι ασυνήθιστο, πήρα απλά ήρεμα τη φωτογραφική μηχανή και πήγα προς το μπαλκόνι. Εγώ, δεν πίστεψα ότι κάτι εκπληκτικά ασυνήθιστο είχε συμβεί. Κοίταξα έξω, αλλά δεν ενεργοποίησα την κάμερα στην αρχή, διότι τίποτα δεν συνέβαινε. Είδα μερικούς νεαρούς κάτω προς τα αριστερά από το μπαλκόνι μου, καθόντουσαν εκεί όπως κάνουν πάντα. Οι νεαροί αναρχικοί πάντα συχνάζουν σε εκείνη την γωνία αν και αυτό το βράδυ υπήρχαν λιγότεροι από το κανονικό. Και από τη δεξιά πλευρά, στον πάνω δρόμο, είδα ένα περιπολικό να παρκάρει στη γωνία. Μια στιγμή μετά από τότε που κοίταξα το αυτοκίνητο της αστυνομίας, είδα δύο μπάτσους να γυρνάνε πίσω, προς τα κάτω, με τα πόδια, και αυτό ήταν πολύ περίεργο για μένα.
Αναρωτήθηκα,....μα, τι πρόκειται να κάνουν; Έφθασαν στο σημείο όπου το περιπολικό ήταν στην αρχή πριν στρίψουν για να το παρκάρουν, και άρχισαν να προκαλούν τα παιδιά, φωνάζοντας «ελάτε ρε μουνιά, ελάτε ρε μουνιά»! Όταν άκουσα αυτό το φώναξα στον φίλο μου τον Γερμανό, «έλα να δεις! Η αστυνομία ήρθε για να ξεκινήσει καβγά!». Θα είχε μια ευκαιρία να δει αυτό το συχνό φαινόμενο, τους Έλληνες μπάτσους να προκαλούν μια μάχη προσβάλλοντας ανθρώπους. Είναι πολύ συνηθισμένο ότι η αστυνομία βρίζει τους ανθρώπους, αλλά αυτό ήταν πάρα πολύ. Ήταν προκλητικοί γιατί παρκάρισαν το αυτοκίνητο της αστυνομίας και ήρθαν με τα πόδια πίσω φωνάζοντας βρισιές. Αυτός είναι ο τρόπος που οι άνθρωποι ξεκινούν καβγά. Έμοιαζε λες και είναι ένας προσωπικός καβγάς, όχι όπως οι συνήθεις προκλήσεις και βρισιές της αστυνομίας.
Αμέσως μετά και οι δύο έβγαλαν τα όπλα τους, και οι δύο μπάτσοι τράβηξαν τα όπλα τους!... Αυτό ποτέ δεν αναφέρθηκε από τα μέσα ενημέρωσης. Και μου ήρθε η μία έκπληξη μετά την άλλη. Πρώτα ήρθαν πίσω με τα πόδια, μετά άρχισαν ένα τσακωμό προσβάλλοντας τα παιδιά, μετά έβγαλαν τα όπλα τους, και στη συνέχεια στόχευσαν, σε μια στιγμή που δεν υπήρχε καμία πρόκληση και δεν υπήρχε τίποτα που να αποτελεί απειλή για αυτούς, δεν υπήρχε κάποια σύγκρουση και ούτε καν συνέβαινε κάποια αντιπαράθεση. Και τότε πυροβόλησαν. Άκουσα δύο πυροβολισμούς, αλλά δεν μπορώ να πω αν και οι δύο από τους αστυνομικούς πυροβόλησαν ή ο ένας από αυτούς πυροβόλησε δύο φορές. Είναι πιθανό ότι ένας από αυτούς πυροβόλησε δύο φορές. Και μετά γύρισαν την πλάτη τους και απλά έφυγαν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.
Εμένα, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν μου είχε χρειαστεί να κοιτάξω αριστερά, στην ομάδα των παιδιών, γιατί ήταν απίστευτα περίεργη η συμπεριφορά αυτών των δύο αστυνομικών. Δεν ήταν ανάγκη να δω από την άλλη πλευρά, από την πλευρά των παιδιών διότι τίποτα δεν συνέβαινε από εκεί. Και τότε άκουσα τον κόσμο στον δρόμο να φωνάζει ότι ένα παιδί είχε πυροβοληθεί. Και τότε ένιωσα πανικό. Έτρεξα στο εσωτερικό του σπιτιού, άρπαξα το τηλέφωνο, κάλεσα ένα ασθενοφόρο, και πήγα αμέσως κάτω στο δρόμο. Είδα μόνο ένα παιδί να βρίσκεται εκεί, και σοκαρίστηκα. Όλος ο κόσμος φώναζε και πολλοί λιποθυμούσαν. Το παιδί δεν ήταν νεκρό ακόμη και ένας γιατρός είχε εμφανιστεί και προσπαθούσε να του δώσει τις πρώτες βοήθειες. Στη συνέχεια, το ασθενοφόρο έφτασε και το παιδί πέθανε μέσα στο ασθενοφόρο, νομίζω.
Έμαθα από άλλους ανθρώπους που ήταν εκεί ότι η πρώτη έκρηξη που άκουσα ήταν χειροβομβίδα κρότου-λάμψης. Προφανώς κάποιος είχε ρίξει ένα πλαστικό μπουκάλι στο αυτοκίνητο της αστυνομίας και ίσως τους φώναξε κάτι καθώς περνούσαν και οι αστυνομικοί απάντησαν με τη ρίψη της χειροβομβίδας από το περιπολικό. Αυτά δεν είναι τόσο ασυνήθιστα εδώ. Είναι φυσιολογικό κάποιος να φωνάξει, όλοι στην Ελλάδα φωνάζουν ο ένας στον άλλο. Έτσι, είμαι βέβαιη ότι οι αστυνομικοί δεν είχαν απειληθεί, δεν ήταν σε άμυνα, ούτε σε κατάσταση να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Αλήθεια, αν ένας αστυνομικός νιώθει μια σοβαρή απειλή, δεν παρκάρει χαλαρός στην επόμενη γωνία και γυρνάει με τα πόδια να ζητήσει το λόγο για ξεκαθάρισμα. Συνήθως, όταν οι αστυνομικοί σε περιπολικό αισθάνονται απειλή ή αισθάνονται σαν να είναι υπό επίθεση φεύγουν, απομακρύνονται. Η αστυνομία δεν ήταν σε θέση άμυνας εκείνη τη στιγμή.
Πήγα πίσω και προσπάθησα να δω το βίντεο στον υπολογιστή μου, αλλά δεν μπορούσα γιατί μου έλειπε κάποιο πρόγραμμα. Γι'αυτό και χτύπησα την πόρτα του γείτονά μου και του είπα ότι «έχω γράψει κάτι αλλά δεν ξέρω τι είναι. Μπορούμε να δούμε στον υπολογιστή σου τι είναι; » Και είδαμε το βίντεο, και αυτό που αισθάνθηκα, δεν ένιωσα το είχα ξανανιώσει ποτέ στην ζωή μου.
Καλέσαμε όλους τους ανθρώπους από όλη τη γειτονιά να κατέβουν κάτω, όλοι, όλοι κατέβηκαν στους δρόμους, και η ενέργεια, η ατμόσφαιρα, ήταν οργή, Οργή!... Η Οργή ξεχείλιζε στους δρόμους, παντού οι άνθρωποι ξεχείλιζαν από τα σπίτια τους στους δρόμους. Όλοι....
Η αστυνομία είχε το θράσος να έρθει εδώ, πάλι σε αυτή τη γωνιά όπου το πρώτο περιπολικό με τους μπάτσους είχε σταματήσει, στο ίδιο σημείο από όπου πυροβόλησαν. Και φυσικά όλοι άρχισαν να τους φωνάζουν, οι νέοι, οι ηλικιωμένοι, κανονικοί άνθρωποι, όλοι τους φωνάζαν «να πάνε στο διάολο». Περίπου δύο ώρες μετά την δολοφονία, είναι αδύνατο να πω ακριβώς σε πόση ώρα, αλλά ήταν περίπου δύο ώρες ήρθε η μυστική αστυνομία. Ήμουν πίσω στο σπίτι μου και άκουγα το ραδιόφωνο και την τηλεόραση και έλεγαν ότι γίνονται επεισόδια στα Εξάρχεια, ότι η αστυνομία έχει δεχθεί επίθεση και πυροβόλησε σε αυτοάμυνα, αλλά αυτό δεν ήταν αλήθεια. Και οι ταραχές δεν είχαν καν ξεκινήσει ακόμη!... Και από το παράθυρό μου είδα άνδρες χωρίς στολές να εξετάζουν τους τοίχους των κτιρίων γύρω από τη δολοφονία. Η μυστική αστυνομία είχε έρθει για να αναζητήσετε τους κάλυκες από τις σφαίρες και να ερευνήσει την περιοχή.
Ήμουν με το γείτονα μου, και του είπα ότι θα κατέβω κάτω. Ήθελα να αντιδράσω με κάποιο τρόπο σε όλα αυτά που έλεγαν στις ειδήσεις. Έτσι πήγα κάτω και είπα ότι «όλα αυτά που λένε στην τηλεόραση είναι ψέματα». Ένας ψηλός γέρος με ένα γλοιώδες χαμόγελο με πλησίασε, και είπε, «ναι εε..., και ποια είσαι εσύ;» Και εκείνη την στιγμή αισθάνθηκα έναν απόλυτο τρόμο. Επειδή είμαι πολύ αφελής, ένιωσα απλά την υποχρέωση να κατέβω από το σπίτι μου και να πω την αλήθεια. Αλλά αυτός ο τύπος, με έκανε να νιώσω πραγματικό τρόμο μόλις με πλησίασε. Για αυτό και αποτραβήχτηκα και είπα.... «όχι,....εσείς ποιος είστε;» Και μου είπε το όνομά του και τη θέση του. Ήταν ο αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας της αστυνομίας, ο διευθυντής ασφάλειας Αθηνών και ήταν υπεύθυνος για την αυτοψία και την έρευνα της δολοφονίας. Πήρε το όνομα μου και το τηλέφωνο μου, και με ρώτησε αν ήμουν έτοιμη να έρθω στην Γ.Α.Δ.Α. για να καταθέσω, και είπα ναι.
Με ρώτησε τι συνέβη. Τον έφερα στο ακριβές σημείο όπου οι αστυνομικοί στέκονταν όταν άνοιξαν πυρ!.... Και ακριβώς σε εκείνο το σημείο που στάθηκα ήταν που βρήκαν τους κάλυκες από τις σφαίρες. Και με ρώτησε αν είχα ένα όχημα, αν θα μπορούσα να πάω μόνη μου στο τμήμα. Και είπα «δεν έχω» και μου είπαν ότι θα έρθω μαζί τους. Είπα τότε, ότι «ελπίζω δεν θα μας κάψουν ζωντανούς μες στο αυτοκίνητο μέχρι να φτάσουμε στην Γ.Α.Δ.Α.» και ο επικεφαλής γέλασε και είπε ότι δεν υπάρχει φόβος. Με κατεύθυνε προς μια μεγάλη ομάδα από συγκεντρωμένα Μ.Α.Τ., και βρέθηκα στη μέση μιας διμοιρίας Μ.Α.Τ. Ήταν ακριβώς εκείνη τη στιγμή που οι άνθρωποι επιτέθηκαν.
Ο επικεφαλής εξαφανίστηκε αμέσως, έτρεξε μακριά και με άφησε εκεί ενώ οι άνθρωποι έκαναν επίθεση, και είδα όλα τα όπλα που η αστυνομία είχε πάνω της και φρικάρισα!. Δεν μπορούσα να επικεντρωθώ σε τίποτα άλλο...Και ένιωσα όμως και πόσο ισχυροί είναι οι άνθρωποι...Οι άνθρωποι ήταν γεμάτοι με οργή. Δεν μπορώ να θυμηθώ αν είχαν επιτεθεί με πέτρες ή μολότοφ ή με παλούκια, μόνο ότι ήταν ακατανίκητοι...Θυμάμαι και ότι εγώ έπρεπε να βγω από εκεί ανάμεσα απ’τα Μ.Α.Τ. Έτρεξα μακριά μόνη μου και επέστρεψα στο σπίτι μου. Φυσικά περίμενα ότι θα μου τηλεφωνούσαν να με καλέσουν να καταθέσω ως μάρτυρας. Αλλά αυτό δεν το έκαναν ποτέ.
Μίλησα με μια δικηγόρο του κινήματος, την κ.Γιάννα Κούρτοβικ. Και αυτή με συνόδευσε στον ανακριτή. Έπρεπε να πάω εγώ να βρω τον δικαστή, διότι η αστυνομία ποτέ δεν μου τηλεφώνησε για να καταθέσω. Και μετά τη κατάθεση μου, μερικές ημέρες αργότερα, η αστυνομία έκλεισε πάλι όλη την περιοχή για να κάνουν την πραγματογνωμοσύνη που να αποδεικνύουν αν η σφαίρα χτύπησε κατευθείαν το παιδί ή αν εξοστρακίστηκε στο έδαφος. Αυτή ήταν η επίσημη ιστορία, ότι μόνο ο ένας μπάτσος είχε πυροβολήσει και ότι η σφαίρα αναπήδησε στο έδαφος και χτύπησε τον Αλέξη... Ο εισαγγελέας, ο φωτογράφος, και ο γραμματέας ήρθαν στο μπαλκόνι μου για να πάρουν φωτογραφίες.
Και όπως ήμουν πάνω στο μπαλκόνι, μπροστά σε όλο τον κόσμο που παρακολουθούσε την διαδικασία φώναξα τον γενικό διευθυντή και του είπα : « Ω!...γεια σας, με παρατήσατε στην μέση της σύγκρουσης και φύγατε την άλλη φορά»...και αυτός είπε : «Δεν σε παράτησα εγώ...Εσύ φοβόσουν ότι θα μας κάψουν ζωντανούς». Και εγώ τότε του απάντησα: «Μην λέτε ψέματα μπροστά σε όλους τους ανθρώπους...»
Θυμάμαι πριν από μερικά χρόνια, που έλεγα στον εαυτό μου πως ζω σε ένα στρατόπεδο, με όλη αυτή την αστυνομία τριγύρω εδώ στα Εξάρχεια. Τώρα μπορώ να πω ότι ζω σε μια εμπόλεμη ζώνη. Αυτό που συνέβη τον Δεκέμβριο, δεν πίστευα ποτέ πως θα μπορούσε να συμβεί. Παρ 'όλο το συναίσθημα της στρατιωτικής κατοχής που προκαλούσε και προκαλεί η αστυνομία. Για μένα, πάντα υπήρχε ένα όριο, μια τελική γραμμή, και όταν η αστυνομία διέσχισε τη γραμμή αυτή, συνέβη μια ποιοτική αλλαγή. Όλα άλλαξαν. Καθένας κατάλαβε ότι υπάρχει ένας συγκεκριμένος ορίζοντας στα γεγονότα και πέρα από αυτόν όλα είναι διαφορετικά. Έχουμε περάσει αυτόν τον ορίζοντα. Και τώρα μπορώ να πω ότι δεν είναι πλέον μια σύγκρουση, τώρα είναι πόλεμος.
Σε σύγκριση με πριν από τον Δεκέμβριο, τα πάντα είναι πιο δυνατά. Η δολοφονία του Αλέξη ήταν η τελευταία σταγόνα. Τώρα δεν υπάρχει ανοχή για την αστυνομία. Η δολοφονία ήταν κάτι τόσο εξωφρενικό που οι άνθρωποι αντέδρασαν και ακόμη συνεχίζουν να αντιδρούν. Παίρνουν δύναμη από την οργή που εκφράστηκε κατά τη στιγμή της δολοφονίας. Υπήρχαν πάρα πολλά άλλα προβλήματα εκτός από την αστυνομική βία, και αυτά τα προβλήματα εξακολουθούν να υπάρχουν. Αλλά οι άνθρωποι δεν ανέχονται πλέον ούτε τα υπόλοιπα προβλήματα....
Έτσι, θα είμαι μάρτυρας στη δίκη του αστυνομικού που σκότωσε τον Αλέξη. Ανησυχώ για το πώς θα αισθάνομαι προς το δικηγόρο που τον υπερασπίζεται, γιατί υπερασπίζεται ένα πολύ κακό άτομο. Μετά, άρχισα να ανησυχώ επίσης για την έκβαση της δίκης, διότι εάν αυτός ο αστυνομικός καταλήξει με μόνο δύο ή τρία χρόνια ή κάποια λίγα χρόνια στη φυλακή, δεν ξέρω πώς θα αντιδράσω. Πώς αντιδράς στην απόφαση μιας τέτοιας δίκης; Πολλά φρικτά πράγματα συμβαίνουν, και ακούμε για αυτά ή τα βλέπουμε στις ειδήσεις, αλλά είναι πολύ διαφορετικό όταν δεις κάτι με τα μάτια σου. Η δολοφονία του Αλέξη δεν είναι απλώς λόγια, είναι μια σαφής αλήθεια για εμάς, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό, δεν υπάρχει καμία απόσταση από αυτό. Η δολοφονία είναι η απόλυτη αλήθεια, είναι σαν να μου κλέψετε κάτι μπροστά στα μάτια μου και στη συνέχεια να μου πείτε ότι δεν υπήρξε ποτέ. Η δολοφονία αυτή δεν είναι κάτι που ακούσαμε από κάπου αλλού. Και φοβάμαι πάρα πολύ ότι αν δεν καταδικαστεί αυτός ο μπάτσος, ίσως η αντίδρασή μου θα με ρίξει στην φυλακή. Το σκέφτομαι αυτό όλη την ώρα, καθώς ετοιμάζομαι να καταθέσω στην δίκη για την δολοφονία του Αλέξη».
-ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΥ ΜΠΑΤΣΟΥΣ
-ΚΑΤΩ Η ΕΞΟΥΣΙΑ
-ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ
H μεταπολίτευση έχει γράψει οριστικά τον επίλογο της. Τα ρήγματα που διαβρώνουν το τείχος των συμφερόντων, της κοινωνικής ανισότητας του αποκλεισμού, των κομματικών ψεμάτων είναι ορατά και είναι ανοιχτή πάντα η δυνατότητα να τα διευρύνουμε, να τα βαθύνουμε.Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΕΧΕΙ ΓΡΑΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΝ ΕΠΙΛΟΓΟ ΤΗΣ
Εν αγνοία του, ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην σύγχρονη ιστορία, αφού η δολοφονία του στις 6 Δεκέμβρη 2008 έγινε αφορμή να ξεσπάσει μια βίαιη κοινωνική εξέγερση. Η δολοφονία αυτή δεν μπορεί να εκφραστεί με μνημόσυνα. Η εξέγερση δεν μπορεί να μετατραπεί σε επέτειο. Ο Δεκέμβρης δεν τελείωσε ποτέ. Η επιφάνεια μοιάζει αδιατάραχη, όπως θέλουν να την παρουσιάζουν όλοι οι συντεταγμένοι με το κράτος-κεφάλαιο μηχανισμοί, ωστόσο ο κοινωνικός πόλεμος διεξάγεται σε όλα τα πεδία της ανθρώπινης δραστηριότητας: οικονομική καταπίεση, ανεργία και προώθηση με κάθε όνομα της ελαστικής εργασίας, διωγμός και άγρια εκμετάλλευση μεταναστών, επιχείρηση «κανονικοποίησης» των Εξαρχείων, αστυνομοκρατία στις μητροπόλεις, εντατικοποίησης της εκπαίδευσης και υπαγωγή της στην αγορά, λεηλασία της φύσης…
Από την άλλη όχθη, η αντίσταση μάλλον είναι ανεπαρκής αλλά οπωσδήποτε πρόδηλη: απαξίωση του πολιτικού συστήματος, εκφρασμένη και ως αποχή από τις εκλογές, μαζικές διαδηλώσεις τη 17η Νοέμβρη, αντίσταση στα Εξάρχεια από την πλειοψηφία των κατοίκων, κινήσεις επανάκτησης των δημόσιων χώρων, αγώνας φυλακισμένων, κινήματα στήριξης μεταναστών, οικολογικές διεκδικήσεις, απεργία πείνας προσφύγων στο κέντρο της Αθήνας.
Κατεβαίνουμε στο δρόμο στις 6 Δεκέμβρη αναζητώντας να νοηματοδοτήσουμε εκ νέου την αντίσταση και όχι να αναπαραστήσουμε τον περσινό Δεκέμβρη, αφού για μας κάθε μέρα θέλουμε να βρισκόμαστε μέσα στην ιστορική δημιουργία και όχι να την παρακολουθούμε.
Η μεταπολίτευση έχει γράψει οριστικά τον επίλογο της. Τα ρήγματα που διαβρώνουν το τείχος των συμφερόντων, της κοινωνικής ανισότητας του αποκλεισμού, των κομματικών ψεμάτων είναι ορατά και είναι ανοιχτή πάντα η δυνατότητα να τα διευρύνουμε, να τα βαθύνουμε.
Καλούμε οργανώσεις, σχήματα, μαθητές, ανθρώπους κάθε ηλικίας να συμμετάσχουν στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη, στις 18:00 (Παράρτημα) για να ανοίξουμε νέους δρόμους. Μετά το τέλος της πορείας ακολουθεί ανοιχτή συνέλευση. Ο δρόμος δεν υπάρχει ανοίγεται περπατώντας.
Αντιεξουσιαστική Κίνηση Πάτρας
3/12/2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
anarchovlaxos toolbar
Αναρτήσεις
